Hans

Mijn achtergrond ligt in de bakkerijtechnologie. Mijn vader was bakker en had zijn eigen bedrijf. Later namen mijn twee oudere broers het over. Ik wilde ook in die branche werken en koos voor een studie in die richting. Maar toen ik zag hoe hard mijn broers moesten werken, dag en nacht, dacht ik: “Misschien is dat toch niets voor mij.” Toen ik mijn studie had afgerond, was Unilever een van de grote ondernemingen wereldwijd in de bakkerijbranche, dus ik solliciteerde in de hoop dat ze een geschikte functie voor me hadden. Dat was in 1988.

Normaal gesproken begin je als wetenschapper op de researchafdeling en maak je daarna de overstap naar een specifieke categorie. Ik deed het precies andersom en begon met onze klanten. Ik ging aan de slag als technisch aftersalesmanager. Ik gaf demonstraties en loste problemen in fabrieken op. Zo is bij het bakken van wafels met een wafelijzer het vloeibare vet in het wafelbeslag enorm belangrijk. Als het vet niet precies goed is, moeten de ijzers te vaak worden schoongemaakt of verbrandt het vet. We konden alle eigenschappen van het vet aanpassen om tegemoet te komen aan de wensen van elke individuele klant. Echte business-to-businessoplossingen op maat.

In mijn volgende functie was ik ontwikkelingsmanager voor twee fabrieken, wat inhoudt dat ik verantwoordelijk was voor de proces- en productontwikkeling. Ik moest dus innovaties in het productieproces invoeren. Eén fabriek brandde na een week af; de andere was al oud en moest volledig worden verbouwd. De financiële druk was groot: hoe langer een productielijn niet draait, hoe langer er niets wordt geproduceerd. Dit kan tot behoorlijke stress leiden. Toen kreeg ik een telefoontje van het hoofd van de Bakery Category binnen Food Research. Hij zei: “Ik wil eens met je praten, ik denk dat we jou goed kunnen gebruiken.” En zo maakte ik de overstap naar research, als hoofd van de testbakkerij. Het was mijn taak commerciële activiteiten naar research te vertalen en wetenschap naar commerciële activiteiten. Er werken hier echt briljante wetenschappers. Dat is ook de reden dat ik hier ben: er is zo veel potentieel.

Toen Unilever in 2000 de bakkerijactiviteiten verkocht, werd de expertise niet verkocht. Ze realiseerden zich dat wat ze in huis hadden uniek was: briljante wetenschappers, geweldige technologen en uitstekende productontwikkelaars. Als afdeling kregen we een budget voor een jaar om onze plaats binnen de organisatie te vinden. We benaderden andere Unilever-categorieën en verkochten onze expertise. Het voelde echt als onze eigen onderneming. Drie jaar later waren we gegroeid van 12 naar 30 medewerkers. In mijn huidige functie houd ik me bezig met het ontwikkelen van onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma's voor lokale Europese merken. Net als in alle functies die ik tot nu toe heb vervuld, staat ook hier een brug slaan tussen wetenschap en commercie, en het samenbrengen van mensen centraal.